Nad ranem, gdy rosa opłakiwała odejście kolejnej nocy, 21 września 1947 roku w centrum Portland, w stanie Maine, w Maine General Hospital, przy łóżku Nellie Ruth Pilsbury King, trwały gorączkowe przygotowania do nadejścia najpiękniejszej chwili w życiu każdej matki. Ruth zmęczona nieprzespaną nocą i przedłużającym się porodem, z poszarzałą twarzą i włosami w strąkach, każdy kolejny skurcz witała promiennym uśmiechem, co sprawiało, że wyglądała jak królowa w otoczeniu usługujących jej dworzan. Pielęgniarki asystujące przy porodzie szeptały, że dziecko na które czeka się z takim spokojem i radością, z pewnością będzie niezwykłe. Wkrótce po tym, gdy w przyszpitalnym parku rozległy się pierwsze, nieśmiałe głosy ptaków, w szpitalnym pokoju rozległ się cichutki płacz, i już w chwilę później maleńkie niemowlę zostało złożone w ramionach szczęśliwej matki. Był to widok tak piękny, że lekarzowi- staremu wydze, który asystował już przy wielu porodach, łzy zakręciły się w oczach. W taki oto sposób, adoptowany dwa lata wcześniej przez Ruth i Donald'a King - David doczekał się brata, któremu na chrzcie nadano imiona Stephen Edwin.

W dwa lata po narodzinach chłopca, ojciec jego zburzył spokój domowego ogniska Kingów, wychodząc po papierosy. Zapewne zapragnął kupić je bardzo daleko, nigdy bowiem nie wrócił. Wychowaniem chłopców zajęła się ich matka. Nie było to łatwe zadanie, tym bardziej że zgodnie z przepowiedniami, obydwaj odznaczali się szczególnymi zdolnościami. David doskonale dryfował po morzu nauk ścisłych, natomiast Stephen w wieku 7 lat, to jest wtedy gdy jego rówieśnicy dopiero poznawali alfabet, i uczyli się czytać pisał już swoje pierwsze opowiadania. W wieku 12 lat, za pośrednictwem serii starych horrorów i książek S-F, rozpoczął swoją trwałą przygodę z literaturą grozy. Już na rok przed ukończeniem szkoły średniej, ukazało się drukiem jego pierwsze opowiadanie z tego gatunku : "I was a Teenage Grave Robber ". W 1966 został absolwentem "Lisbon Falls High School ", i zaczął uczęszczać na wykłady z literatury angielskiej, jako student University of Maine at Orono. Pełnił funkcję redaktora, cotygodniowej kolumny w gazetce uniwersyteckiej "The Maine Campus ", a także był członkiem Senatu studenckiego, popierając kampanię antywojenną. Naukę na Uniwersytecie zakończył w 1970 roku, zdobywając kwalifikacje do nauczania j. angielskiego na poziomie szkoły średniej. Ze względu na stan zdrowia został zwolniony z obowiązku pełnienia służby wojskowej. Rok po ukończeniu Uniwersytetu ożenił się z poznaną jeszcze na uczelni pisarką- Tabitha Spruce. Ponieważ przez jakiś czas Stephen nie mógł znaleźć pracy zgodnej z kwalifikacjami, pracował jako robotnik w miejskiej pralni., dorabiając sobie sprzedawaniem krótkich opowiadań zebranych w kolekcje, magazynom przeznaczonym dla mężczyzn. Gdy w półtorej roku po ukończeniu Uniwersytetu rozpoczął pracę w szkole średniej Hampden Academy , kontynuował pisanie opowiadań, a także rozpoczął pracę nad powieściami. Wiosna 1974 roku była dla małżeństwa Kingów okresem entuzjazmu i radości. Została opublikowana "Carrie", powieść, a aplauz z jakim została przyjęta skłonił Stephena do rezygnacji z nauczania i zajęcia się pisaniem w pełnym wymiarze godzin. Później powstało "Lśnienie", i "Bastion", które to powieści otworzyły drogę lawinie kolejnych, coraz to lepszych pomysłów, na wręcz genialne utwory ziejące grozą nawet wówczas gdy stoją zamknięte na półkach. W ogromnych, wielomilionowych nakładach, rozeszły się kolejne pozycje rodzącego się geniuszu : "Strefa śmierci", "Cujo", "Christine", "Misery", "Sklepik z marzeniami".

Dla wciąż rodzących się wielbicieli talentu Kinga, ogromne znaczenie ma fakt, że nigdy nie wiadomo czym zaskoczy, ujmie, przerazi w kolejnej powieści. Fabuły jego utworów są tak nieprzewidywalne, w jak nieprzewidziany sposób potoczyło się jego życie od dnia, w którym stary położnik ukradkiem wycierał łzy, parząc na malutkiego Stephena, w ramionach matki.