LUSTHAUS "JA"

JAK PĘKNIĘTA PŁYTA KTOŚ CIĄGLE PYTA: „CZEMU PATRZYSZ SMUTNO TAK? CZY CZEGOŚ CI BRAK?” W TAKICH CHWILACH CZUJĘ SIĘ JAK ZMIĘTA SZMATA: CZUJĘ SIĘ WEWNĘTRZNIE ROZDARTA: JAK ZGWAŁCONA KOBIETA

DLA WAS BÓL TO CHOROBA: ALE JA LUBIĘ CHOROWAĆ: WOLĘ CIERPIEĆ NIŻ GŁUPIĄ BYĆ NOSZĘ W SOBIE JAK BRZEMIĘ MOC KTÓRA WE MNIE DRZEMIE: MOC W OGNIU KTÓREJ SPALAM SIĘ I NIC NA TO NIE PORADZĘ ŻE NIE CHCĘ ŻYĆ: ŻE PUSTKI SIĘ WSTYDZĘ – JA NIE CHCĘ ŻYĆ... ZDRADLIWA PAMIĘĆ PODSUWA MI WASZE UŚMIECHNIETE TWARZE - MORZE RĄK UNIESIONYCH W GÓRĘ W WIR ŚMIERCI WCIĄGA MNIE NA CAŁE DNIE

TO CO KIEDYŚ KOCHAŁAM MOCNO TAK TRACI SWÓJ MAGICZNY SMAK: MORALNA KLĘSKA UNOSI SIĘ WOKÓŁ: NIEWIDZIALNA: MORDERCZA JAK CZAD